از 11عه دارم وبمو میخونم

مطالب قدیم و کامنتا

تند تند لبخند میزنم و یادش بخیر میگم ...

دوران فوق العاده ای بود

خیلی لذت بخش ودوستداشتنی ...

دوستای خیلی خوبی پیدا کردم اینجا

ادمایی ک بایاد تکتکشون و خاطراتشون لبخندرو لبم میاد

و مطمئنم خیلیاشون تا اخر عمر توی ذهنم یا حتی قلبم باقی خواهند موند ...

+ امیدوارم هر کدومتون هرجا ک هستین موفق باشین ودلشاد :)

ترس و خشم و غم و تعجب و دلشکستگی و حقارت و شکست و ظعف ...

فک کنم تاحالا این همه حس بد و باهم تجربه نکرده بودم

پ.ن :

دلا خو کن ب تنهایی ک از تن ها بلا خیزد

سعادت ان کسی دارد ک ازتن ها بپرهیزد

هعی اقا کوروش
یادته ی بار بم گفتی مریم بی کله؟

حقا ک این لقب برازندمه ...

شدیدا دلم فوش دادن میخاد

از همون فوشای ک دار !

ب خودم ، ب زندگیم ، ب همه کس و همه چیز

+

چرا من فرار میکنم؟

امروز روز خوبی بود

بی دلیل احساس شادی میکردم

و این احتمالا دلیلش تفکرات دیشب نبود؟!

حالم از ادمای نامرد بهم میخوره

ادمایی ک تا میبینن دارن غرق میشن دیگران و زیر دست و پا زدناشون میفرستن زیر اب ، تا خودشون بیان بالا

واقعا ک دنیای کثیف و مزخرفیه